| In't Stadhuis van Raverschoot |
|
|
|
"In't Stadhuis van Raverschoot, anno 1846" staat er sinds de renovatie te lezen op de gevel. Het jaartal slaat op het bouwjaar van het oorspronkelijke pand, pas in 1873 werd het ook een afspanning. Daar hebben de heemkundigen, die zich in dit historisch kader uiteraard thuis voelen, al meermaals op gewezen. Raverschootkermis werd dan ook bezocht door Adegemnaren, als Eeklonaren. Op zondag 11 mei 1873 organiseerde de handboogmaatschappij 'De Raverschootse Vereeniging' een groots volksfeest. Deze kermis werd een 'schitterend feest' genoemd naar aanleiding van de officiële opening van de herberg 'Het stadhuis van Raverschoot'. Er was een mastklimming, een hoepelbolling, er werd ook een luchtballon opgelaten en er was een groots vuurwerk op het water. Ja, in die tijd konden ze nogal feesten! Tussen de beide wereldoorlogen ging het er op Raverschoot ook lustig aan toe. De jaarlijks terugkerende bruggenfeesten waaraan werd deelgenomen worden door de Adegemse 'Verenigde Vrienden', als door het Eeklose befaamde 'Blekken Muziek' werden zowat legendarisch. Niet alleen omwille van de 'leute', maar ook voor het hoge bierverbruik. En voegen we hier ook dan nog de jaarlijkse succesvolle ringsteken van de 'Onafhankelijke Ruitersvereniging' toe, krijgen we een idee van het volkse amusement van deze wijk. De herberg was zowat de ontmoetingsplaats van de bewoners van Raverschoot. Hij deed ook dienst als verkoopszaal, coiffeurszaak, en de uitbaters hadden ook een boerderij. Er werd dus nogal wat verhandeld, gepraat en gedronken! Tijdens de oorlog werd de Raverschootbrug opgeblazen( een deel van de overblijfsels van de brug staat bij het vijvertje op het terras); en dan maar vervangen door een overzet, wat uiteraard ook niet slecht was voor de 'klandizie'. De waardin bleef er steeds voor zorgen dat de dorstwekkende overtocht van de vaart afdoende kon worden weggespoeld.
Om nog maar te zwijgen over een sport die zoals bekend uitdrogingsverschijnselen veroorzaakt, die ter plekke moest worden bestreden, de krulbolsport.
Heel ver in het verleden, stond er in Raverschoot zelfs een burcht. Van deze vesting zijn er geen restanten meer terug te vinden. Ze werd in brand gestoken en tot de grond vernield als wraak op de bewoners, de Erembalders. In de jaren voor de hongersnood vormden zij een nieuwe machtsgroep binnen het graafschap, ze werden zelfs benoemd tot burggraven van de stad Brugge, terwijl ze eigenlijk tot een horig geslacht hoorden. Ze waren niet van adel, maar door hun macht en rijkdom sloten ze wel huwelijken met adelijke families en hadden uiteindelijk groten zeggenschap over de kanselarijk van Brugge en de grafelijke domeinen. Maar aangezien ze niet van adel waren, zorgde dat in die tijd voor een verstoring van het evenwicht tussen adel, kerk en de steden. Karel de Goede, besefte dat, als ze zijn dienende onderdanen zouden worden, er veel misverstanden zouden verdwijnen. Ze weigerden, waren belust op wraak en in hun ravernij zouden ze op 2 maart 1127 Karel de Goede gedood hebben te Brugge. Op 7 maart werd de macht van de Erembalders gebroken, de kopstukken van de familie gelyncht en hun bezittingen werden verdeeld onder de baronnen van het Huis van Elzas, die toen het zeggenschap kregen over het graafschap. Het verleden is hier nog steeds voelbaar, generaties Meetjeslanders lesten in 't Stadhuis hun dorst. Maar een en ander wil niet zeggen dat de tijd heeft stilgestaan. Eind 1990 werd 't Stadhuis grondig gerestaureerd en heringericht. De herberg werd dan ook omgebouwd tot een restaurant. Er werd een aanlegsteiger gerealiseerd, een speeltuin aangelegd en op het terras is het goed vertoeven. Velen weten ondertussen hoe mooi het hier is aan het Schipdonkkannaal voor een wandeling of een fietstocht. De fietsknooppunten, Drongengoedroute en Plattelandsroute zijn druk bereden! Dus maak dan eens een 'pitstop', ook in de zomer op ons zonovergoten bloementerras! Vriendelijk welkom, Marleen, Marc, Maaike, Sara en de ganse 'crew' van 't Stadhuis |



